"САБОТУЛ-ОЖИЗИН"ДАН ХУДОНИНГ РАҲМАТИДИН УМИДВОР БЎЛМОҚ

Кел э тан, бермагил вақтингни қўлдин,
Югур дарёйи раҳматга бу чўлдин.
Гуноҳим кўб эрур деб, бўлма маъюс,
Ажаб эрмас, агар афв этса Қуддус.

"САБОТУЛ-ОЖИЗИН"ДАН ХАВФУ РАЖО ХУСУСИДА

Кел э тан, бўл ҳамиша илтижода,
Давомул —умр бўл, хавфу ражода.
Кўтарма ҳеч ражову хавфдин раъс,
Яқин бил, куфрдур, ҳам амну, ҳам йаъс.

"САБОТУЛ-ОЖИЗИН"ДАН ҲИКОЯТИ САЪИДУ САЪД

Саъиду Саъд қилди аҳди ёри,
Сафар бўлди аларнинг ихтиёри.
Дилу жондек эди, ул ики огоҳ,
Қазодин оқдилар дарёга ногоҳ.

So'fi Olloyor hikmatlaridan

Bu mehnat birla topsang parcha non, Kishining minnatidin uldur oson.

So'fi Olloyor hikmatlaridan

Muyassar bo‘lsa tillodan senga taxt, O’zingdan pastga zinhor aytmagil saxt.

"САБОТУЛ-ОЖИЗИН"ДАН ЯХШИ ҲАМРОҲ БАЁНИ

Кел э озим, агар бўлсант сафарда,
Рафиқе тоб тариқи пурхатарда.
Керакдур эр кўнгуллик яхши ҳамроҳ,
Рафоқатға ярамас ҳар қаю доҳ.

"САБОТУЛ-ОЖИЗИН"ДАН ҲИКОЯТИ ИСМОИЛ АЛАЙҲИССАЛОМ

Халил ўғли, ки Исмоилдур, эй Саъд,
Ани ёд этди Тангрим содиқул—ваъд.
Анинг содиқлиғин, эй одамизод,
Қилибдур бир ҳикоят қилғучи ёд.